خرج کن از جیبِ ملاکان عزیز (طلوع )

 

 دلبری آمد به محضر بهرِ کار

 تا که   امضایش  شود با اعتبار

 عایدی  در نزد او  بسیارکم

 ده  هزاری  مزدِ یک لیل و نهار

 گفتمش  چون نرخِ  آن تصدیق را

 مثل  برقی برجهید و الفرار

 منتظر ماندم  که آید فربهی

 از میان دلبران بهرِ شکار

 دام  خود گستردم و پنهان شدم

 آمد آهوئی زِ سمتِ کوهسار

 می خرامید او میان بُرج ها

 مالکی از فربهان روزگار

 ثبت کردم بهر او اسناد ملک

 تا که گردد بر خرِ دولت سوار

 چون که آمد وقت نرخ و تعرفه

 شد جهان در دیدگانم تارِ تار

  نرخ و فی در نزد اوبسیار کم

 کار ما هم شد بر این اسباب ،خوار

 

 گر عدالت را نمی دانی که چیست !

 جای خود هر چیز باشد استوار

 می گرفتی گر زملاکان تو بیش

 خم نمی آمد بر ابرو آشکار

 گر گواهی بود ارزان بهرِ خلق

 دلبران در امن بودند و قرار

 می مکند این فربهان از خونِ ما

 دائما بر گرده ی مردم سوار

 ما چرا  اینجا  شویم ابزارِ کار

 مزد ثبت ملک را  کن بیشمار

 خرج  کن از جیب ملاکان عزیز

 در مقابل  خلق  را ایمن بدار

/ 0 نظر / 10 بازدید