اسطوره (ابوالقاسم الوندی )

حقیقت  دارد  این  آیا؟

پدر  رفته  است  از دنیا؟

تفو  بر  زندگی باد  و  ز  دستِ  تلخکامی های  او  فریاد

چه  سان  باور  کنم !

آن  جاودان  اسطوره ام   بر  خاکِ  مرگ  افتاد!

درخت  سایه بانم خشک  شد

پژمرده شد

با  تیشه ی  تقدیر  و  با سرپنجه ی  بیداد!

چه سان  باور  کنم  این هجرتِ  او  را !

که  باور های ذهنم

این غم سنگین و کاذب  را

به  جمع خویش  هرگز  ره   نخواهد  داد

غمِ  جانکاه  فقدانش

چو  دریای  خروشانِ تلاطم خیز  و  مواجی  است

و  جمع  خاطراتم

زورقی  کوچک 

که  در  آغوشِ  امواج  خروشان  خُرد  می گردد. 

/ 0 نظر / 24 بازدید