مکث (طلوع )

با ور  نمی کنمت  ای وقفه ی  مرگبار

هر مکث  اول عشق است   نزدِ  یار

آن  لحظه  که خیره بماند نگاهِ   تو

خطی    است  ز  دیدگانِ تو   آشکار

من  اوج  را   در سکونِ تو دیده ام

در  وقفه ، وقفه ی  پلکت ، ای نگار

این  مکث  آبشخور  صحرای زندگی است

در لحظه ی  میلا دِ  هر عشقِ  ماندگار

بر ما فرو فشاند آتش فشانِ   داغ

آن قله ی  خفته   به دامانِ   روزگار

این مکث  قاصد مرگ ،لیک ، نیست  

هرچند دیدگان ،ز محنت اوست ، اشکبار

آن  وقفه، لحظه ی  آغازِ رفتن است

عشقی که با سرشتِ توست  سازگار

گر مرغ  سینه ات  لحظه ای کند درنگ 

یک مکث ساده  شود  موت بی مهار

/ 0 نظر / 9 بازدید