خاطرات مکتب (الف الف طلوع )

دلم  می گردد ای  استاد   بی تاب
برای  فصل و بخش و قسمت و باب
روان تا  گردد  علمت  در  نهادم
بتابد  بر  نهان، آن  نور  مهتاب
به  یاد  خاطرات  مکتب   تو
کلاس  درس  می آید  مرا  خواب
هراسان می شوم  در  نزد  رویا
که  ابتر  مانده  درس و آرزو،  آب
گهی  عکست بیفتد روی خاطر
چو تصویری که در ذهنم شده قاب
به  حسرت  ماند بر  دل های  ناکام
که  جامی برکشند   از  چشمه ی  ناب
نباشد نعمتی بهتر  ز  استاد
که  افرازد  مرا  با علم و  آداب
طلوعم  من  اگر  در  محضر  عشق
تلمذ  کرده ام  در  نزدت ، ابواب  

/ 0 نظر / 18 بازدید