خسته ام از سال کهنه ، نا امیدم از بهار (ابوالقاسم الوندی )

سالها بر من گذشت  و  محنت   آمد  پایدار

خسته ام   از سال کهنه ، نا امیدم  از   بهار

مانده ام در کار خلقی ، رانده از درگاهِ حق

عید  نو   تنها   شدم ،تنهاتر از هرسال و   پار

در گلستان سبزه می گردد بهاران زرد رنگ

باغ و بستان  جایِ گل هم خار می آرد به بار

تلخ شد هرساله  عید از مکر و از رنگ و فریب

رشته ها از    هم گسست از نقضِ عهدِ آشکار

شُهره چون گشتند برخی  با دروغ و فنِ کذب 

از من و   از   توده ی عامی چه  داری   انتظار؟!

زندگی بر خاک گوهر، خون دل خوردن چنین!

ای عجب از چرخ گردون ، ای تفو بر روزگار!

من امیدم     نا امید    است   ، عید نو در سال    نو 

سال خوب   و   سال نیکو  ،   از بهار  است آشکار

در جوانی     دل   بشد مجروح با     هر  خار وخَس

مو سپید   است     حالیا، بارانِ    اشکم    جویبار

آمد   و شد   عیدها   بر   بندگان      بی لطفِ   یار

سال نو    آیا   کُنَد   یادی     ز   بنده،       کردگار؟ 

گو به  نسیان می روم  در درگه  دادارِ حق

آفرید  این  بنده  را  و   کرد  او  را  واگذار

می  روم   اکنون  به   نزدش   لحظه ی  تحویل سال

تا   بگیرد    خلق  خود  در دامن  خود استوار

بر نمی گردم زِ   خاک    درگهش   تا  برکَند

از  بُن   این   جهلی  که  می سازد  مرا  بی اعتبار

حال  من   بِه   کن خدایا،  تا   در این ایامِ   عمر

سربلندی  پیشه  گردد  ، پَس  بگردم    رستگار

/ 1 نظر / 20 بازدید
سایه قرمز

سلام. خداوندا! در این واپسین ساعات سال دلمان را چنان در جویبار زلال رحمتت شستشو ده که هر کجا تردیدی هست،"ایـمـان" هر کجا زخمی هست،"مــرهـم" هر کجا نومیدی هست،"امـیـد" هر کجا نفرتی هست،"عـشـق" جای آن را فرا گیرد. . .!! سال نو مبارک