حکایت رایانه و دفترخانه (طلوع)

 
رفته تیراژت  به بالا شرکتِ  رایانه ای


پارس هستی یا طلیعه  ، نزد ما  یک  دانه ای

جیب  ما را کرده ای خالی تو ایامی   مَدید

با کپی کردن و آنگه  پَیست در برنامه ای

مثل  قلک  در دهانت  پول  می ریزیم لیک

خالی  از  هر مایه ای  و بی سر و سامانه ای

می زند  دائم  خطا  برنامه  بر لپ تاپ ما

دائم  الخَمر است    گوئی بر  دَرِ     میخانه ای

 می زنی  فَن ها  به ما با  رمز  و اسطرلاب خود

در  رقابت بین رندان  ،برترین رندانه ای

کرده ای با  صد حِیَل هر کار  را مسحور خویش

مثل  ویروسی  قوی در هر مَرَض  جانانه ای

بس  که  اذیت  می کنی و می خوری  از دخل  پول    

بهر  ما  سردفتران  باری به  دفترخانه ای

کی  گشاید  تا گره از مشکل  و  از  کار ما

خدمتی  شایسته  از یک  فاضلِ   فرزانه ای

خسته ایم  از  دادنِ  کولی به این کیسِ زمخت

بس  که بردیم  و نبوده   مصلحِ  جانانه ای

پیری  آمد  چشم  ما کم سو شد وخالی زنور

بس  که  با  این  موشواره  رفته ایم  هر لانه ای 

دیده ام  من صنف ها  در عالم  هستی  ولی

مثل  سردفتر  ندیدم  حرفه ی  شاهانه ای

هر  طرف  چون می رود او بهر امرِ دفتری

می نوازد  کلِ  اجزاء  ورا   سامانه ای

جمع  گشتند  شرکتی ها  گرد او همچون مگس

چون که شیرینی ست  بابِ  طبعِ هر دندانه ای 

وحی  مُنزَل  هست  اینجا چون  که نرخ  و تعرفه

هنگ   می گردد  بساطت  گر به  فکر چانه ای

مافیائی  هست  رسم  و پیشه  ی   ما نحن  فیه

در  هماوردی   کَی   آید   مسلک  مردانه ای ؟!

برزخی  می مانَد این برنامه ی رایانه ای

خواه در محضر بیاید  یا به هر  کاشانه ای

در  اسیری  می روی  گر  راه  بگشائی  بر  او

گرببندی  را  بر او  غافل  و  دیوانه ای

 

/ 0 نظر / 25 بازدید